من چیکار کنم دکترمون امشب کوکوشنل زده و من هر دقیقه یاد لعنتیت میفتم؟مگه نمیدونی حافظه بویایی منو هرکاری کنی نمیتونی پاک کنی؟ شت... لعنتی... شت...

خیلی خوبه که شبا ماه بیاد دقیقا وسط پنجره اتاق خوابت...

یاد میگیریم سخت کار کنیم، و حقوق سر ماهمان را خرج روزهای از دست رفتهای که سر کار بودهایم میکنیم.

خوشحالم که تو مسیر رفت و برگشتم به سر کار، از کنار یه قبرستون رد میشم و خودمو میبینم که بعد از سالها دویدن، خوشحالی، ناراحتی، گریه، خنده و تلاشهای الکی، زیر مشت مشت خاک خوابیدم و یه سنگ هم رومه که اسممو نوشتن. مصطفی کشوری.ما رو کسی یادش نمیاد...

یه سری کارا هست که باید زودتر انجام داد، اگه انجامش ندی دیگه زمانش میره و بعدا هرچقدرم بکشی خودتو که انجامش بدی دیگه فایده نداره. یه سری کارا هست که نباید انجامش بدی. یعنی اگه داشتی میمردی هم نباید انجامش بدی.

امروز طی یه جلسه کاری که با یکی از اعضای هیئت مدیره داشتیم، بنا بر این شد که خدماتی از قبیل ویزیت متخصصها، فوق تخصصها، نوار قلب، سونداژ و خیلی چیزهای دیگه، و همچنین کنترل پرونده از نظر پرکردن برگهه

محبوب من...!به من دروغ گفتند که زمان فراموشی میآورد...- م.صالح علا

... صبر بر جفای او سهلتر آید همی که صبر از دیدن او و حکما گویند: دل بر مجاهده نهادن آسانتر است که چشم از مشاهده برگرفتن.(گلستان سعدی)

چقدر همه این روزا نشون میدن که خوشحالن! بابا چی تو خودتون دارین که انقدر میتونین تظاهر کنین؟ به ما هم بدین، تنها تنها استفاده نکنین خوب نیست. ما بلد نیستیم...

یادش بخیر... پارسال هیچوقت فکر نمیکردم امسال این آهنگ بتونه موهای تنمو سیخ کنه. یاد آدم چقدر بعضی وقتها میتونه بدترین شکنجهکننده باشه. چقدر راضیام از یادم که اینجوری شکنجهام میکنه... شب طولانی (یلدا)

کسی بود که تو زندگیم منحصر به فرد بود. همیشه جایگاه خودشو داشت. هیچکس مثل اون نمیشد. همه ی حرکاتش منحصر به خودش بود. حتی طرز پیچیدن چادر دور کمرش. همیشه کمرش خم بود. از وقتی که یادم میاد. از وقتی که ک

ساعت 5 صبح است و من دارم از اورژانس پست مینویسم (فعلا هیچ بیماری نداریم. نگران عذاب وجدانم حین پست گذاشتن نیستم! شما هم نباشید). امشب دومین شبی است که شیفت هستم و قرار است فردا برای دومین بار در طول

چه نشسته, اید که 96 هم رفت و سه سال دیگه میشیم00. چشامونو کِی بشوریم؟ با چی بشوریم؟ با شامپو فرش صحت؟

انقدر برای رسیدن به خوشبختی ندو. خوشبختی همین لحظه هاییه که تو داری واسش تلاش میکنی.

به چشمهایت خیره شدهام... در عمق غار تنهاییام دو شعلهی شمع میرقصند. و من احساس سگی را دارم که بعد از یک جنگ سگی در باران,، گوشهی خلوتی را پیدا کرده و به هیچ فکر میکند. بارانی که آن غروب، حتی

بهترین دیالوگ این تئاتر: ورنر فون ابرناک (شهرام حقیقت دوست): (با صدای بلند) آمین!... امتحان میکنم شاید اعتقاد پیدا کنم.

شخصاً اگه رشت رو میخواین برای زندگی -هرچند کوتاه مدت به هر دلیل- انتخاب کنید، مواظب باشید. بعدها و چه بسا بعدهای نزدیکتر چنان انگل دوستداشتنی در مغزتون میشه که شما رو میخوره اما از خورده شدن لذت میبرید. چنان براتون هر روز رو خاطره میکنه که حتی اگه زلزله هم بیاد یاد خاطرهای لذتبخش میفتین و همون لحظه ...

برای آمدن به خانهاتنه از درو پنجرهای که از آنآواز را به روی شهر میریزی...که در شبهای بارانیاز سقف اتاقتچکه چکه میریزمو به تماشای نفسهاتمن هم بخار میشوم...

سلام میدانی امروز به یک چيز مهم رسيدهام آن هم اين كه چرا پاييز كه میشود، غمِ دو عالم میريزد در تمام تنم. تمام تن من كه نه فقط، شنيدهام برای بيشترِ آدمهایی كه پاييز را نفس میكشند اينگونه است. ام

تقریبا از تیرماه 1388 بود که تصمیم گرفتم اسم خودم و وبلاگم رو بذارم «مستر من». چون هیچوقت نفهمیدم «من» کیام. شاید بتونم با این کار...=======================حالمان بد نیست، غم کم میخوریمکم کـه نه، هـر روز کمکم مـیخـوریم=======================